Henriëtte Evenhuis

Henriëtte Evenhuis

Bevlogen beelden

In de creatie van mijn beelden bewandel ik mijn eigen weg.

Ik beweeg me heen en weer op de as die loopt in mijn diepste wezen waar werkelijkheid en gevoel elkaar raken. In het daglicht wordt dit zichtbaar.

Mijn invalshoek is die van groei en ontwikkeling. Ontplooiing van binnenuit naar de essentie van het menszijn.

Een ritmisch bewegen, een doorlopen van cycli van opkomst en verval. Het hernemen van het vroegere in een andere transformatie.

Elke sculptuur is een “dubbelportret” omdat we zowel de verschijning zien, als dat wat daar aan vooraf is gegaan.
Beide komen samen en doordringen elkaar in het beeld dat onder mijn handen ontstaat.

Emotie en vorm zijn op elkaar afgestemd, maar nooit vermengd, zodat er altijd sprake is van een interessante spanning die de toeschouwer terstond ervaart.

De essentie van waaruit ik werk, is de groei van het leven in al zijn emoties en paradoxen. Het resultaat is dan ook de vorm die in het stille wachten beweegt tussen de uitersten van onze levenskeuzes.

nieuwe ontwikkelingen

Tijdens de Covid-19 periode ben ik begonnen met tekenen met onder andere pasteltechnieken. Daarnaast ben ik het beeldhouwen met duurzame, ecologische materialen meer gaan ontwikkelen. Vooral door te werken met leem.